Eyvah! Dünya Hastalığı Salgını!

Eskiden sıkça rastlardım, arabaların arka camından dışarı bakıp etrafa gülücükler dağıtan, el sallayan çocuklara; ve onları her gördüğümde, kendi küçüklüğümü hatırlardım.Bizim zamanımızda böyle geniş arabalar, jipler yoktu. Küçücüktü arabamız, arka koltuğa zar zor sığardık.Çocukluk aklı işte! Annemin onca kızmasına rağmen yanımızdan geçen arabaların içindeki yolculara, şirinlik yapardım.‘Beni tanırlar mı?’ korkusu yoktu!‘Acaba yanlış anlarlar mı?’ kaygısı, aklımın ucundan bile geçmiyordu ki!Zihnim, tanımıyordu kuralları; bilmiyordu insanlardan gelebilecek zararları.Anladım ki bedeni büyüdükçe, cesareti ve kapasitesi küçülüyor insanın.Şimdilerde kendime şaşıyor, çoğu şeyden ürküyorum.Bazen evden dışarı adımımı bile atasım gelmiyor. Of! Off! Galiba bu aralar dünya hastalığına yakalandım.

 

Son günlerde dekorasyon dergilerine merak sardım.Her hafta başında gazete bayisinden onlarca dergi satın alıyor sonra eve gelip paltomu çıkarttığım gibi onları karıştırmaya başlıyorum.Sayfaları her çevirişimde içim gidiyor, kalbim güm güm atıyor. İstiyorum ki benim evim de dergilerdeki gibi dayalı döşeli olsun.Modern, klasik, barok… Herkesin zevkine göre farklı dekorasyon çeşitleri var, bu dergilerde.Geçenlerde ‘klasik’ bir salon takımı beğendim tıpkı saraylardaki gibi!İçimden geçirdim; şöyle başköşesine oturuversem, fena olmaz mı yani!Sonra diğer sayfayı çevirdiğimde öyle bir mutfak gördüm ki az kalsın oturduğum yerden düşüyordum!Ne yalan söyleyeyim! O an geniş ve ferah bir mutfağa sahip olmak istedim.Duvara koltuğu dayayayım… Gündüzleri oturma odasını kirletmeden orada oturayım… Hatta yemeği mutfakta yemek son derece pratik olabilir!

 

Biliyor musunuz? Bugüne değin hiç geniş bir evim olmadı benim.Çünkü mal mülk derdim yoktu, hayatta sağlık, huzur ve afiyetten başka bir şey dilemezdim. Dünyanın en albenili eşyasını getirseler, kafamı çevirmezdim.Eskiden ne kadar küçüktü arzularım, heveslerim.Başkasının sahip olduğuna bakmaz, elimde avucumda olanla avunur, mutlu olurdum.Şimdilerdeyse hayallerim aldı başını gidiyor, arkasından kovalamaya gücüm yetmiyor, nefesim kesildi.Yeter artık soluklanmalıyım! O da yetmez, sorgulamalıyım!Eskiye dönmeli, kendime gelmeliyim.

 

Evet, son dönemlerde, kendimde bazı farklılıklar görüyor ve üzülüyorum.Mesela maddiyata daha fazla önem veriyor, insanları dış görüntülerine göre değerlendiriyorum.Ayrıca boğazıma çok düşkün olmaya başladım, saat başı abur cubur atıştırıyorum.Haa bir de! Ağzım bir açıldı mı kapatamıyorum, gerekli gereksiz konuşuyorum.Bana bir haller oldu, ruh sağlığım bozuldu, bunu adım gibi biliyorum!Durumum vahim! Ruhum can çekişiyor. Dünya esaretinin beni hasta ettiği yetmiyormuş gibi bu hastalık, her geçen gün benliğimi kuşatıyor. Alanım daralıyor.Dikkatli olmalıyım! Dünya hastalığı çok yamandır, sinsice etraftaki insanlara bulaşır.

 

Derdime deva bulmam lazım. Bana acil şifa reçetesi gerekiyor.

 

 

Melda Bekcan

 

FavoriteLoading Bu yazıyı Favorilerime ekle

BENZER YAZILAR

Yorum Yapın

*

Önceki yazıyı okuyun:
Teravih Tefsirleri 1433-15

Araf Suresi 59-72. Ayetler. Peygamberlerin sayıları Kuran-ı Kerim'de isimleri sayılan peygamberlerin özellikleri. Hz. Nuh'un öne çıkan özelliği nedir? Ömrü? Peygamberlik...

Kapat